Setten hikâyeler

Doçent, hapishane hücresindeki en iyi yeri (pencerenin yanını) alır. Ardından bu en iyi yerin, hapishane otoritesine benzemeyen Vasili Alibabaieviç'e ait olduğu ortaya çıkar.

Kaçaklar bir varile doldurulurken tek bir araç vardır, ancak araç yolda gösterildiğinde tanker artık başkadır.

Nikola Piterskiy onu tekmelemeden önce «Doçent»in pantolonunda ayakkabı izi zaten vardır.

Vestiyer görevlisi Troşkin ile Bolşoy Tiyatrosu'nda saat 17'de buluşmak üzere sözleşir. Ancak gerçekleşmeyen buluşma yılbaşı arifesine denk gelir ve o sırada Moskova enleminde saat 17'de hava zaten karanlıktır.

Filmin kahramanları bir taksiye biner. Araçta silecekler (silecek fırçaları) vardır. Kahramanlar araçtan indiğinde silecekler artık yoktur.

Vidov, Leonova'ya yaşayacakları adresi söyler: «Konny Pereulok, 8 numaralı ev». Burası «Şabolovka» metro istasyonu bölgesindedir — «Oktyabrskaya» metro istasyonu. Ancak «bu evin» penceresinden görünen manzara gösterildiğinde Çistiye Prudı bölgesi ve «Sovremennik» tiyatrosu görülür (Moskova'nın tamamen farklı bölgeleri).

Leonov'un anaokuluna borç para almaya geldiği sahnede elinde bir dövme görülür: yanan bir elektrik ampulü. Biraz sonra pilleri taşırken aynı ampul 180 derece döner.

Soğukta yapılan jimnastik sahnesinde tüm «kaçakların» dövmeleri nettir. Ancak karla ovmaya başladıkları anda dövmeler dağılır, adeta mürekkep lekelerine dönüşür.

Sovyet sinema dağıtım tarihi boyunca yerli filmler arasında seyirci sayısı bakımından 12. sırada yer alıyor.

Vasili Alibabayeviç'in bahsettiği Cambul şehrinde "Şanslı Beyler" anıtı dikilmiştir. Ancak bu şehir artık Taraz (Kazakistan) olarak yeniden adlandırılmıştır.