Wikipedia'dan, özgür ansiklopedi

Charles Henry Daniell (5 Mart 1894 – 31 Ekim 1963), hem sahnede hem de filmlerde uzun ve prestijli bir kariyere sahip İngiliz bir aktördü. Belki de en çok The Great Dictator, The Philadelphia Story ve The Sea Hawk gibi filmlerdeki kötü adam rolleriyle tanınır. Daniell'e 'iyi adam' oynama fırsatı nadiren verildi; bunlardan biri de biyografik film Song of Love (1947) içinde Franz Liszt olarak oynadığı yardımcı roldü. Soyadı bazen "Daniel" olarak yazılır.

Daniell'in filmdeki ilk çıkışı 1929'da Jealousy ile oldu. Basil Rathbone-Nigel Bruce Sherlock Holmes filmi The Woman in Green (1945) içinde Profesör Moriarty olarak göründü. Charlie Chaplin'in The Great Dictator (1940) (Joseph Goebbels'in parodisi olarak "çöp" gibi kulağa gelen Garbitsch'i oynadı) ve The Body Snatcher (1945, Boris Karloff ve Bela Lugosi ile birlikte) gibi diğer filmlerde – ayrıca Sherlock Holmes/Basil Rathbone serisindeki iki başka filmde: The Voice of Terror (1942) ve Sherlock Holmes in Washington (1943) – Moriarty rolünde George Zucco ile birlikte yer aldı.

Daniell, Camille (1936) filminde Greta Garbo'nun karşısında bayağı Baron de Varville'i oynadı. Bir başka erken zaferi, The Private Lives of Elizabeth and Essex (1939) filminde Cecil'i canlandırmasıydı. Ayrıca The Sea Hawk (1940) filminde hain Lord Wolfingham'ı (Francis Walsingham ile akrabalığı yoktur) oynadı ve Errol Flynn ile birlikte, çekilmiş en muhteşem kılıç düellolarından biri sayılan bir dövüşe girdi. Michael Curtiz onu bu filmde rol vermek istediğinde, Henry Daniell eskrim yapamadığı için başlangıçta reddetti. Curtiz, doruğa ulaşan düelloyu gölgeler ve omuz üstü çekimler kullanarak, Flynn ile eskrim yapan bir dublör ve yüzlerinin ustaca kesilmesiyle gerçekleştirdi.