1976'da LGITMiK'in tiyatro bilimi fakültesinin açık öğretim bölümünden mezun oldu (L. Gitelman'ın atölyesi). Lenfilm stüdyosunda yönetmen yardımcısı ve ikinci yönetmen olarak çalıştı. 1981'de VKSR'nin yönetmenlik bölümünden diploma aldı (Yuri Karasik'in atölyesi). Lenfilm stüdyosunda yönetmen olarak çalıştı. Moskova'da yaşıyor. Svetlana Proskurina sinemaya ilk kez 1982'de "Ebeveyn Günü" adlı kısa filmle adım attı ve 1987'de ilk uzun metrajlı kurmaca filmini çekti: "Çocuk Oyun Alanı". Yönetmenin kaderindeki atılım 1989'da, ikinci kurmaca filmi "Tesadüfi Vals" Locarno Uluslararası Film Festivali'nin ana yarışmasını kazanıp Rus sinemasına tarihindeki ilk "Altın Leopar" ödülünü getirdiğinde gerçekleşti. Eleştirmenler filmde Svetlana'nın hocası sinema yönetmeni İlya Averbah'ın bir miktar etkisini (kırılgan kadın karakterlere ve kaderlere duyulan aynı ilgi) fark ettiler, ama aynı zamanda Proskurina'nın dramaturjiye farklı yaklaşımını, onun "cesur ve sert yazar özerkliğini" vurguladılar. Bu filmde Svetlana Proskurina anlatı biçimini kırmaya karar vererek eserin görsel ve işitsel yönüne odaklandı.

Sinema dramaturjisinin anlatı yasaları, Proskurina'nın bir sonraki çalışması "Aynadaki Yansıma"da (1992) daha da radikal bir yeniden yorumlamaya tabi tutuldu; bu filmde sinema dilinin araçlarıyla kahramanın psikolojik dünyasını perdede yeniden yaratmaya çalıştı. Film Cannes'daki prestijli "Yönetmenlerin On Beş Günü" programına katıldı ve yönetmenin yaratıcı biyografisinin ilk aşamasına nokta koydu. Sonraki 10 yıl boyunca hiç kurmaca film çekmedi ve kendini belgesel sinemaya adadı; Kultura kanalı için Bereg stüdyosunda diğer sanatçılar hakkında filmler çekti: Ernst Neizvestny, Mihail Şemyakin, Mihail Pugovkin, Aleksandr Sokurov. 2001'de Svetlana Proskurina büyük kurmaca sinemaya geri döndü ve özel yapımcılarla "Uzaktan Erişim" filminin çekimlerine hazırlanmaya başladı. Ne yazık ki proje daha başlangıç aşamasında durdu, ama daha sonra yönetmen Aleksandr Sokurov ve yapımcı Yuri Obuhov sayesinde film 2004'te tamamlanabildi.