Setten hikâyeler

Film, Japonya'da beklenmedik bir şekilde oldukça popüler hale geldi; izleyiciler yüzyıllık düzenin yıkılışı temasine derinden bağlandı.

Yönetmen Norman Jewison, kemancı Tutte Lemkow'u canlandıran oyuncuya en uygun enstrümanı bulana kadar yedi farklı enstrümanı denetti.

Film adını, bir cenaze törenini ve bir evin çatısında keman çalan bir adamı betimleyen Marc Chagall (1887-1985) tablosundan alır.

Film boyunca birkaç kez insanlar kapı sövesine tutturulmuş bir kutuya el dokundurur. İçinde, koşer bir hayvanın derisinden yapılmış ve Şema duasının bir bölümünü içeren bir parşömen tomarı bulunur (Tevrat'tan dört alıntıdan oluşan Yahudi litürjik metni; duanın her gün okunması Tesniye'de bir emir olarak buyrulmuştur). Tomarın iç yüzüne Şema duasının iki bölümünden ayetler yazılmıştır (Tesniye 6:4-9 ve Tesniye 11:13-21). Yahudi evlerinde geleneksel olarak kapı sövesine çakılır.

Yahudi gelenek ve görenekleri filmde özel bir titizlikle gösterilmiştir.

Yapım ekibi çekim yeri bulmak için tüm Avrupa'yı dolaştı. SSCB'de çekim izni yoktu (film, devrim öncesi Rusya'da, Kiev'in güneyindeki Ukrayna'da geçiyordu) ve yapımcıların tercihi sonunda Yugoslavya (bugünkü Hırvatistan) oldu. Oradaki köylerin büyük bölümü 1919'a kadar Rus İç Savaşı sırasında yıkılmış, yüz binlerce Yahudi öldürülmüş ve yerinden edilmişti.

ABD'deki ilk televizyon gösterimi ekran başında 40 milyon izleyici topladı.

Kar rolünde mermer tozu kullanıldı.

Gün doğumu ve gün batımı sahnesinde elektrikli aydınlatma yerine yüzlerce mum kullanıldı.

Daha fazla gerçekçilik için filmin sanat yönetmeni Robert F. Boyle, 19.-20. yüzyıl başlarında Ukrayna'da var olan yüz sinagogun planlarını inceledi ve ardından filmde çekilen sinagogu inşa etti.